แหล่งที่มา แสงแดด . ผัก 333 ชนิด คุณค่าอาหารและการกิน . กรุงเทพฯ : แสงแดด , 2548 .

ฟักทอง

ชื่อสามัญ Pumpkin
ชื่อวิทยาศาสตร์ Cucurbita moschata Decne.
ชื่ออื่น ภาคกลางเรียกว่า ฟักทอง ภาคเหนือเรียกว่า ฟักเขียว มะฟักแก้ว น้ำเต้า เลย เรียกว่า มะน้ำแก้ว อีสานเรียกว่า หมากฟักทอง หมากฮึ
ถิ่นกำเนิด แถบอเมริกากลาง
แหล่งปลูก ปลูกได้ทั่วทุกภาค แต่ปลูกมากในแถบภาคอีสาน

 

 

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : ฟักทองเป็นพืชล้มลุก ลำต้นเป็นเถาทอดเลื้อยไปตามพื้อนดิน มีหนวดยาวที่ข้อไว้สำหรับยึดเกาะ ใบหยักเป็นรูปห้าเหลี่ยมสีเขียวขนาดใหญ่ มีขนขึ้นปกคลุมทั้งลำต้นและใบ ดอกสีเหลืองเป็นรูปกระดิ่ง มีกลีบ 5 กลีบ ผลสีเขียว ผิวเป็นตุ่มนูนหยักเป็นร่องจากขั้วถึงก้น เนื้อแน่นแข็ง ฟักทองอ่อนเนื้อสีเหลือง ฟักทองแก่เนื้อสีเหลืองเข้ม เมล็ดแบนรี สีขาวนวล ผลจะมีสีเขียวเข้ม เนื้อสีเหลือง เหนียว รสหวาน มัน เมล็ดน้อย

 

ฤดูกาล : ยอดอ่อนและดอกอ่อนออกในฤดูฝน ผลฟักทองออกในฤดูหนาวช่าวงเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธุ์
การกิน : ยอดอ่อน ใบอ่อน และดอกตูม นำไปลวกจิ้มน้ำพริก ผัดน้ำมันหอย ใส่ในแกงหน่อไม้ แกงเลียง แกงเผ็ด ผัดใส่ไข่ ผลแก่นำไปประกอบอาหารได้หลายชนิด รวมทั้งนำไปทำขนมหวาน เช่นฟักทองแกงบวช สังขยาฟักทอง ฟักทองเชื่อม เมล็ดนำเอามาอบกะเทาะกินเนื้อข้างใน

สรรพคุณทางยา : ฟักทองมีเบต้าแคโรทีนสูง ช่วยป้องกันมะเร็ง เมล็ดฟักทอง ช่วยป้องกันไม่ให้ต่อมลูกหมากโต ป้องกันและรักษาโรคนิ่ว โรคเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง ช่วยขับพยาธิตัวตืด น้ำมันจากเมล็ดช่วยบำรุงประสาท ราก ต้มดื่มเป็นยาบำรุงและแก้ไอ
คุณค่าอาหาร : เนื้อและเปลืกฟักทอง 100 กรัม ให้พลังงาน 43 กิโลแคลอรี ประกอบด้วย เส้นใย 1.7 กรัม แคลเซียม 2.1 มิลลิกรัม ฟอสฟอรัส 1.7 มิลลิกรัม วิตามินเอ 3 , 266 iu. วิตามินบี1 0.10 มิลลิกรัม ไนอะซิน 1.1 มิลลิกรัม วิตามินซี 52 มิลลิกรัม