กระเทียม

ชื่อสามัญ : Garlic
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Allium sativum Linn.
ชื่ออื่น : ภาคเหนือเรียกว่า หอมเตียม ภาคใต้เรียกว่า เทียม หัวเทียม อุดรธานีเรียกว่า กระเทียมขาว หอมขาว กะเหรีย่ง-แม่ฮ่องสอนเรียกว่า ปะเช้วา
ถิ่นกำเนิด : แถบเอเวียตอนกลาง

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : กระเทียมเป็นพืชล้มลุก ลำต้นสูงประมาณ 30-45 ซม. ใบเป็นใบเดี่ยวสีขาวแบนยาว รูปขนาดเรียวแหลม ข้างในกลวง ด้านล้างมีรอยพับเป็นเส้นตลอดความยาว ดอกสีขาวแกมม่วงหรือแกมชมพู ออกเป็นช่อติดกันเป็นกระจุก กลีบดอกมี 6 กลีบ รูปยาวแหลม ยาวประมาณ 6 มม. มีกาบหุ้มเป็นจะงอยยาว ก้านดอกยาว หัวสีขาวอยู่ใต้ดิน ลักษณะกลมแป้น แต่ละหัวมีกลีบเล็กๆหลายกลีบอยู่รวมกัน แต่ละกลีบมีเยื่อบางสีขาวหรืออมชมพู บางพันธุ์ในหนึ่งหัวมีเพียงกลีบเดียว เรียกว่า กระเทียมโทน เนื้อกระเทียมสีครีม รสเผ็ด และมีกลิ่นฉุน

แหล่งที่มา แสงแดด . ผัก 333 ชนิด คุณค่าอาหารและการกิน . กรุงเทพฯ : แสงแดด , 2548 .

ฤดูกาล : กระเทียมสามารถปลูกได้ตลอดปี แต่จะให่ผลผลิตดีในช่วงฤดูหนาว
แหล่งปลูก : ประเทศจีนปลูกกระเทียมมากที่สุดในโลก ในประเทศ ไทยปลูก
มากแถบภาคเหนือและภาคอีสาน
การกิน : ใบและต้นกระเทียมนำมาผัดกับตับหรือหมู ลวกหรือดองจิ้มน้ำพริก
ส่วนหัวนำมาทำเป็นกระเทียมดอง และเป็นเครื่องเทศที่ใช้ในการตำเครื่องแกง
และดับกลิ่นคาวอาหารต่างๆ
สรรพคุณทางยา ; ใบ ทำให้เสมหะแห้ง แก้ลมปวดในท้อง หัว ใช้แก้ไอ
แก้โรคผิวหนัง บำรุงธาตุ ขับระดู แก้โรคประสาท แก้ปวดหู แก้โรคริวสีดวงงอก
ขับพยาธิในท้อง แก้โรคในปาก แก้หืด แก้วัณโรค แก้เลือดออกตามไรฟัน
แก้พกบวม และเป็นยาอายุวัฒนะ สารที่อยู่มนกระเทียม ช่วยป้ปงกันโรคมะเร็ง
ขับเสมหะ แก้อาการเจ็บคอ บำรุงหัวใจ ขับปัสสาวะ และช่วยให้ไตทำงานได้ดี
คุณค่าอาหาร : หัวกระเทียม 100 กรัม ให้พลังงาน 140 กิโลแคลอรี ประกอบ
ด้วย น้ำ 63.1 กรัม โปรตีน 5.6 กรัม แคลเซียม 5 มิลลิกรัม เส้นใย 0.9 กรัม
วิตามินเอ 5 กรัม วิตามินบี1 0.17 มิลลิกรัม วิตามินบี2 0.02 มิลลิกรัม วิตา
มินซี 15 มิลลิกรัม