ข่า

ชื่อสามัญ : Galanga
ชื่อวิทยาศาสตร์มัญ : Alpinia galanga ( L ). Swartz.
ชื่ออื่น : ข่าตาแดง ข่าหยวก
สรรพคุณทางยา : เหง้าแก่ รสเผ็ดปร่า และรสร้อน ขับลมให้กระจายแก้ฟกบวม แก้พิษขับโลหิตร้ายในมดลูก ขับลมในลำไส้ รักาโรคกลากเกลื้อน

คุณค่าอาหาร
1.รักษากลากเกลื้อน
2.แก้ลมพิษ
3.แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ ขับลม แก้บิด
4.ช่วยย่อยอาหาร
5.ใช้บริโภคเป็นผักสด

ลักษณะทางพฤษศาสตร์ : ข่าเป็นพืชลงหัว ปลูกง่าย ข่ามีเหง้าใหญ่และต้นใหญ่กว่าขิง ลำต้น เป็นพืชล้มลุกมีอายุหลายปี มีเหง้าใต้ดินเลื้อยขนานกับผิวดิน มักจะแตกแขนงเป็นง่าม ใบ เป็นใบเดี่ยว ใบยาว ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ ก้านใบแผ่เป็นกาบหุ้มซ้อนกันดูคล้ายลำต้น ดอก ออกเป็นช่อที่ยอด ก้านช่อดอกเป็นขน ดอกคล้ายดอกกล้วยไม้ ผล มีลักษณะกลมหรือค่อนข้างรี มีกลีบเลี้ยงติดอยู่ ผลแก่มีสีส้ม

แหล่งที่มา : รุ่งรัตน์ เหลืองนทีเทพ . พืชเครื่องเทศและสมุนไพร . กรุงเทพฯ : การศาสนา- กรมการศาสนา , 2535 .